Í dag var Árni gamall vinur minn borin til grafar. Árna var kippt úr lífinu allt of snemma, á svona stundum get ég ekki annað en hugsað út í það að lífið er oft á tíðum óréttlátt. Að vera í blóma lífsins eina stundina og þá næstu ekkert, horfin.                                                                                                  

Árni var þannig að öllum líkaði vel við hann, sama hvar hann kom, alltaf kom hann með sólskínið með sér. Það voru ófá kvöldin sem við sátum saman hérna á árum áður og töluðum um allt og ekki neitt, Árni hafði einstakt lag á því að láta öllum líða vel, og það breyti engu hversu mörg ár liðu á milli þess sem ég hitti hann alltaf var eins og við höfðum kvaðst síðast í gær.                                                                   
Ég kynntist Árna árið 95 þegar hann var í sambandi með vinkonu minni, ég fann strax og ég hitti hann  að þarna var á fer maður gæddur mörgum góðum kostum og hæfileikum, vegir hans og vinkonu minnar skildu um tíma en leið þeirra átti eftir að liggja saman aftur mörgum árum seinna, við Árni höfðum samt alltaf spjallað og haft gaman af þegar við hittumst þess á milli, en þarna endurnýjuðum við vinskap okkar en og aftur. Leiðir þeirra lágu í sundur aftur og samskipti mín við Árna minnkuðu, en alltaf gat hann spjallað þegar ég rakst á hann á förnum vegi. Ekki er langt síðan við Árni fórum að spjalla saman aftur og þá var gott að leita til hans með þau málefni sem á mér hvíldu þá, hann sannaði þar að hann er alltaf vinur vina sinna sama hversu langt leið á milli þess sem við töluðumst við.                                                                                                   
Mikil er missir Elmars sonar Árna, en hann fer þó með út í lífið að veganesti hvernig góður faðir á að vera og mun flytja það áfram í sín börn, þau börn sem hann mun eignast munu ekki kynnst afa sínum en þau munu græða á því hversu góður faðir Árni var Elmari því eitt er víst að maður gæddur gæsku Árna ber áfram í komandi kynslóðir gæsku sína.  Sárt er að hugsa til þess að litla ófædda dóttir Árna fær ekki að kynnast honum og kostum hans, hún mun aðeins þekkja hann af sögum og lýsingum. Mikil er missir þessara litlu ófæddu stúlku sem kemur aldrei til með að kynnast pabba sínum, óréttlætið er mikið, að ófætt barn skuli ekki fá að eyða tíma með föður sínum, að ungur drengur sem er en að feta sig í þroskabrautinni í átt til fullorðins árana skuli fara á miss við leiðsögn og ást föður síns.                                                                                                                            

Elsku Árni, ég veit að þú hefðir verið stoltur af félögum þínum í dag þegar við sem þekktum þig og þóttum vænt um þig komum og kvöddum þig, þeir stóðu sig með sóma. Missir þeirra er mikil eins og ættingjana, en þeir eiga þó góðu minningarnar um þig, minningar sem gott verður að ylja sér á þegar manni langar að taka upp símann og bjalla á þig.                                                                                                

Hvíldu í friði Árni Ragnar, ég veit að þó okkur muni finnst óralangt þar til við hittum þig aftur að þá tekur þú vel á móti okkur þegar að því kemur.

Gugga